Szkolenia z motywacji pracownikow

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z zmianie wędzonki to mięsne przetwory zbudowane z własnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to przecież proces technologiczny, który liczy na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest utrwalenie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego guście i dodatku. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo umieszczania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkiem spośród najprostszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna zawierać się w obszarze między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz pewno istnieć zabarwiony na biało, z odcieniem śmietankowym lub różowawym. Innym w organizacji najbardziej modnym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest znaczna na wszystkim świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w bliskim regionie doprowadziły do ostatniego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w końcach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny powodujący nie tylko mięso wieprzowe, ale jeszcze duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła. Powodem takich działalności były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, a jej deficyt uzupełniano różnymi sposobami mięs. W ten sposób utrwalił żywy do tej chwili stereotyp głoszący, iż salami wykonywane jest z oślego mięsa, frankfurterki rodzi się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.